گنجه

توضیح اولیه: 
گنجه یکی از قدیمی‌ترین شهرهای قفقاز است که برای مدت‌ها مهم‌ترین شهر این ناحیه محسوب می شد. با توجه به تاخت و تاز مکرر به این شهر در طول تاریخ، نام آن بارها تغییر داده شد ولی سرانجام به نام تاریخی خود یعنی گنجه بازگشت. این شهر پانصدهزار نفری، دومین شهر بزرگ «جمهوری آذربایجان» شناخته می‌شود و زادگاه یکی از معروف ترین شاعران فارسی‌زبان و آسیای مرکزی یعنی «نظامی گنجوی» است.
متن اصلی: 

سفر به گنجه

  • هواپیما: فرودگاه بین‌المللی گنجه روزهای زوج هفته به شهرهای باکو و نخجوان خط هوایی برقرار کرده است. همینطور از برخی کشورهای همسایه و اروپایی نیز به این مقصد پروازهایی انجام می‌شود.
  • قطار: دو خط ریلی به این شهر متصل است. یکی از باکو و دیگری از آستارا. قطار گنجه-باکو ۶ ساعته مسیر را طی می‌کند. البته قطار شبانه ۹ ساعته بوده و کرایه آن نیز ۱۰ منات است.
  • اتوبوس: در باکو از طریق اتوبوس با کرایه‌ای در حدود ۶ منات می‌توان به گنجه سفر کرد.

گردش در گنجه

 برخی قسمت‌های شهر گنجه را می‌شود با پای پیاده دیدن کرد ولی نه همه شهر را. بیشتر مردم از تاکسی و مینی‌بوس برای گشت و گذار در شهر استفاده می کنند.

دیدنی‌های گنجه

مقبره نظامی: نظامی یکی از بزرگترین شاعران تاریخ ادب و فرهنگ ایرانی بشمار می‌آید که مقبره وی خارج از شهر قرار دارد. این بنا در سال ۱۹۹۱ از نو ساخته شده است.
خانه بطری: این خانه شخصی از شیشه‌های بطری ساخته شده است و به علت همین نوآوری مورد توجه بسیاری از گردشگران قرار می‌گیرد.
مقبره جوان خان: مقبره یکی از خان‌ها و قهرمانان تاریخ گنجه که در برابر روس‌ها شهامت بسیاری نشان داد.
مسجد شاه عباس: مسجدی است که در قرن پانزدهم برای نشان دادن استقلال گنجه از امپراطوری عثمانی احداث گردید.
مهمانسرای باستانی (کاروانسرا) و موزه مرکزی دو محل دیدنی دیگر این شهر هستند.

آب و هوای گنجه

آب و هوای این شهر در تابستان گرم و خشک و در زمستان خنک است و دمای هوا به جز ماه‌های ژانویه و فوریه به ندرت به زیر صفر درجه می‌رسد.

تاریخچه گنجه

بر طبق منابع عربی این شهر در سال ۸۶۰ میلادی بنا شده و به خاطر طلاها و گنج‌هایی که از زیرزمین پیدا شده بود، گنجه نامیده شد. داستانی در بین مردم است که محمدبن خالد، فرمانده عربی مهاجم به این منطقه خواب می‌بیند که زیر یکی از سه تپه این ناحیه گنجی نهفته است که او باید آن را پیدا کرده و شهری در همین مکان بنا کند. وقتی او این مسئله را به متوکل عباسی اطلاع میدهد، خلیفه نیز برای پاداش، وی را به عنوان حاکم دائمی گنجه منصوب می‌کند.
پیدایش شهر در نزدیکی تاریخ فوق در نوشته‌های مورخ ارمنی موسس کاگانکاواتسی (Movses Kagankatvatsi) نیز آمده است. گنجه اگرچه در طی تاریخ خود تحت حکومت های مختلفی از گرجستان و ایران قرار گرفته است ولی عموما بوسیله خان‌‌های محلی اداره می شد. اوج شکوفایی این شهر به زمان صفویه باز می گردد که شهر پس از نابودی به دست مغول‌ها و نیز زلزله مهیب سال ۱۱۳۹ دوباره احیا شد. این شهر که زمانی مرکز ایالت قره‌باغ و بعدها مرکز خانات گنجه محسوب می شد پس از جدایی از ایران و در سال ۱۹۱۸ به طور موقت مرکز جمهوری دمکراتیک تازه تاسیس آذربایجان گشت تا اینکه باکو نیز از دست قوای روس آزاد شد.
بعد از فروپاشی شوروی، این شهر به شدت در حال تغییر و پیشرفت است و معماری شهری نیز به سرعت تغییر می کند.

منابع و اطلاعات بیشتر: 
نام‌های دیگر: 
Ganja

افزودن دیدگاه جدید